Fra Gulatingsloven

 

Det er vanlig å  forestille seg at vikingene dro ”utenlands” på ferdene sine for å herje. Da glemmer man at det knapt nok fantes noe ”Norge” å dra ut fra i vikingtiden. Dette kan illustreres med et utdrag fra Gulatingsloven, som var lovboka for Vestlandet fram til 1200-tallet.
Bruk både kilden og kommentaren når du arbeider med spørsmålene.

Oppgave

  1. Hva sier kilden om skipsbygging?
  2. Er det et forsøk på å begrense mulighetene for skipsbygging?
  3. Hva sier bestemmelsen om forskjellen mellom lokalsamfunn og kongemakt?

Kilde

Loven om toftebot

No byggjer ein mann langskip i bygdi og lyser ikkje ferdi si, kvarhelst han vil fara, då skal årmann eller lendmann fara til og spyrja han kvarhelst han vil fara. Men um han ikkje vil segja det, då skal dei krevja tak av han, trygd for 40 merker. Vil han ikkje gjeva trygd, skal dei hogga ut eit fem alner langt bord på kvar side av kjølen.
No fer dei ut og segjer upp freden og herjar i den same viki, då er dei nidingar. Men um dei herjar ein annan stad, då er dei utlæge, men ikkje nidingar. No fer dei ut og segjer ikkje upp freden, då er dei utlæge og nidingar og har forbrote kvar pening av godset sitt, kvar dei so herjar. (Fra Gulatingsloven 314)
Cappelen Damm

Sist oppdatert: 14.05.2007

© Cappelen Damm AS